Zwierzęta na swoje schronienia czasem wybierają miejsca, które naszym zdaniem wydają się zaskakujące. Ptaki, ale także wiewiórki czy nietoperze, mogą zamieszkać w podbitkach dachowych, szczelinach budynków czy na strychach. Jeśli lokator jest lubiany i nie powoduje szkód, często pozwalamy mu żyć obok siebie.

Mózg wiewiórek jest stosunkowo duży w porównaniu do wielkości ich ciała, zwłaszcza w porównaniu do innych zwierząt z rodziny wiewiórkowatych (łac. Sciuridae), takich jak np. susły. Najprawdopodobniej wynika to z potrzeby silnie rozwiniętych zmysłów, niezbędnych do funkcjonowania w trudnym środowisku wysoko w koronach drzew.

Jak wygląda wiewiórka – każdy wie. Ale dlaczego ma ciemniejszą barwę na plecach, a jaśniejszą na brzuchu? Co sprawia, że jako jedne z niewielu zwierząt potrafi schodzić głową w dół po drzewie? Dzisiaj przyjrzymy się bliżej budowie ciała tych rudych gryzoni – od szkieletu aż po kolor sierści. Jakie tajemnice kryje anatomia tych zwierząt?

Czy zastanawialiście się kiedyś, jak żyją wiewiórki? Czy są samotnikami, a może żyją w grupach? Jak wykorzystują przestrzeń i czy mają swoje terytoria? W tym artykule przyjrzymy się badaniom z różnych krajów oraz Polski i poszukamy odpowiedzi na te i inne pytania dotyczące wykorzystania przestrzeni przez nasze wiewiórki pospolite.

Czy zastanawiasz się czasem, jak wiewiórki widzą świat? Czy podobnie jak my widzą otoczenie, czy może ich zmysły działają inaczej?